Łupieżowi towarzyszy łojotok, czyli nadmierne wydzielanie łoju przez gruczoły łojowe znajdujące się przy mieszkach włosowych. Mogą pojawić się też stany zapalne i objawy takie jak świąd. Bardzo częste mycie głowy nie pomaga, a może nawet zaszkodzić zaostrzając objawy, bo wysuszona skóra traci wtedy naturalną barierę ochronną i nie ma szans na to, by ją odbudować.
Leczenie łupieżu wymaga więc znalezienia swoistego złotego środka i kompleksowego podejścia do usunięcia wszystkich przyczyn i wszystkich objawów.
Co to oznacza w praktyce? Między innymi to, że musimy zadbać o dietę zdrową dla skóry i włosów, stosować środki o działaniu przeciwgrzybiczym, przeciwzapalnym, powstrzymującym łojotok, stabilizującym procesy nadmiernej replikacji (namnażania się) naskórka, oraz ułatwiającym usunięcie z głowy zbitych łusek łupieżu przylegających do skóry i oblepiających nasze włosy.
Główna broń - szampon przeciwłupieżowy
Najlepszą bronią przeciwko łupieżowi jest dobry szampon. Przy czym pojęcie "dobry" jest pojęciem względnym. Dlaczego? Dlatego, że w początkowych fazach łupieżu, tuż po tym gdy zaobserwujemy pierwsze objawy, np. charakterystyczny świąd, mogą nam pomóc zwykłe szampony przeciwłupieżowe dostępne w drogeriach, zawierające m.in. cynk i niektóre związki siarki, czyli wszystko to, co jest niezbędne dla wzmocnienia naturalnej odporności skóry głowy i ustabilizowania procesów w niej zachodzących. Czasami to wystarcza, zwłaszcza wtedy, gdy łupież pojawił się w efekcie zmiany wody, albo środków do pielęgnacji włosów (choć i w tym przypadku trudno o wyprowadzenie obowiązującej reguły).
Jeżeli nie zwykły szampon to szampon leczniczy, takie też dostępne są bez recepty. Zawierają najczęściej leki takie jak ketokonazol lub klimbazol (leki imidazolowe). Niektóre szampony mają w składzie dziegcie, pirytonian cynku (bardzo dobrze radzący sobie z wieloma objawami łupieżu) oraz kwas salicylowy.
Dobrym szamponem leczniczym jest Nizoral i wszystkie jego odpowiedniki, bądź szampony o nieco bogatszym i bardziej zróżnicowanym składzie. Takie szampony dostępne są już raczej tylko i wyłącznie w aptekach.
Wykorzystaj tę broń w odpowiedni sposób
Każdy lek potrzebuje czasu by mógł zadziałać. Jeśli połykamy tabletki, to pozostają one w naszym organizmie wystarczająco długo, by organizm mógł przyswoić sobie aktywne składniki. Podobne warunki należy zapewnić lekom stosowanym miejscowo czyli szamponom używanym do mycia głowy. Szampon taki (niezależnie od tego czy będzie on lekiem czy szamponem kosmetycznym przeznaczonym do walki z łupieżem) należy nałożyć na głowę, spienić i pozostawić na niej przez kilka minut po to, by aktywne składniki (leki) wniknęły w skórę. W ten sposób dajemy sobie maksimum szans na to, by łupież wyleczyć. Szamponów musimy używać zgodnie ze wskazaniami producenta. To ważne, bo zbyt częste stosowanie może doprowadzić do wysuszenia włosów, a nawet ścieńczenia skóry głowy (tak działają dziegcie i związki siarki), a za mała częstotliwość aplikacji nie wyleczy łupieżu, nie usunie jego skutków ani tym bardziej przyczyn.
Dieta przeciwłupieżowa
Nasze włosy i nasza skóra potrzebują mikroelementów takich jak cynk, miedź, żelazo i siarka. Znajdziemy je w produktach zbożowych, w wołowinie, w jajach i nabiale oraz w roślinach strączkowych. Koniecznie musimy też dostarczyć sobie witamin, głównie z grupy B z kwasem pantotenowym (witaminą B5) na czele. Żeby ograniczyć łojotok powinniśmy też ograniczyć spożycie węglowodanów i niezdrowych tłuszczy, dobrze nam zrobią tłuszcze nienasycone, których bogatym źródłem są orzechy i ryby.
Nie igraj z łupieżem, idź do lekarza
Pamiętaj, że łupież można pomylić z przewlekłymi i uciążliwymi chorobami skóry głowy takimi jak grzybice czy zapalenie skóry o charakterze atopowym lub łojotokowym. Jeżeli nie masz pewności co do tego, czy objawy na twojej skórze głowy są objawami łupieżu czy może innych chorób - koniecznie idź do lekarza. Jeżeli masz łupież, ale żaden stosowany środek ci nie pomógł również zapisz się na wizytę. Przyczyny łupieżu mogą tkwić znacznie głębiej niż w skórze głowy. U jego źródła leżą zaburzenia hormonalne i metaboliczne. Tylko lekarz będzie w stanie je zdiagnozować i zaordynować odpowiednie leczenie. Nie ryzykuj z samodzielnymi kuracjami, stawką są przecież twoje włosy!
Komentarze