Objawów zawału może być wiele. Wśród nich wymienić należy najbardziej te charakterystyczne, czyli: odrętwienie lewej strony ciała (przede wszystkim lewej ręki), bladość, ochłodzenie organizmu oraz zimny pot, ucisk albo przeszywający ból w klatce piersiowej (konkretnie – w okolicy mostka), uczucie lęku, trudności z oddychaniem, zbyt szybkie albo nieregularne tętno. Zawał to choroba dwufazowa. Pierwsza faza ma łagodniejszy przebieg, dlatego też trudniej ją wykryć, jest jednak bardziej niebezpieczna. Druga faza jest bardziej bolesna i podczas jej trwania zawał można zdefiniować już zdecydowanie. W momencie, kiedy objawy wskazują na niewydolność serca, nie można czekać, trzeba działać.
Po pierwsze, bezzwłocznie należy wezwać pogotowie. Jeżeli nie znamy numeru telefonu do najbliższej jednostki pogotowia, wówczas przydatny okazuje się uniwersalny numer – obowiązujący zarówno w przypadku telefonowania z komórki, jak i telefonu stacjonarnego – 999. Drugi numerem ratunkowym (tzw. Europejski Numer Alarmowy) to 112. Przedstawienie stanu zdrowia oraz zobrazowanie, w jaki sposób chory cierpi, powinno być szybkie, tak, aby nie tracić cennego czasu.
Po drugie, należy zająć się pacjentem. Przede wszystkim trzeba ułożyć go w odpowiedniej pozycji oraz upewnić się, czy ubranie, w którym jest, nie uwiera go albo nie uciska. Odpowiednia pozycja dla tego stanu to w połowie leżenie, a w połowie siedzenie. Chodzi o to, aby serce odpoczywało i nie było zbytnio przeciążone. W przypadku zbyt ciasnych ubrań, koniecznie trzeba je albo poluzować, albo zdjąć. Choremu krew oraz powietrze muszą przebiegać swobodnie w każdej części ciała, tak aby nie doszło do większego zatoru oraz żeby pacjentowi nie utrudniać oddychania. Absolutnie zakazane jest przemieszczanie się chorego – każdy, najdrobniejszy nawet, wysiłek, pogorszy tylko jego stan.
Po trzecie, jeżeli pacjent uskarża się na problemy z oddychaniem i ostatecznie traci przytomność, należy – do momentu przyjazdu pogotowia ratunkowego – wykonać na nim sztuczne oddychanie. To jedyny sposób na przywrócenie krążenia. Najskuteczniejszą metodą sztucznego oddychania jest usta-nos. Technika ta polega na tym, że powietrze wdmuchuje się nosem, po czym zatyka się nos chorego i otwiera jego usta po to, aby powietrze nimi wyszło. Jedną ręką należy trzymać czoło, odchylając głowę do tyłu (tak, aby przebieg powietrza był swobodny), drugą natomiast pod brodą, odchylając ją po wdmuchnięciu powietrza. Druga metoda sztucznego oddychania, szybsza – to metoda usta-usta. Polega ona na wpuszczaniu i wypuszczaniu powietrza ustami.
Po czwarte, należy zwilżyć ręcznik albo chustkę i wycierać czoło pacjenta. Oblewanie się zimnym potem jest dla chorego nieprzyjemne i, co więcej, wraz z całą zaistniałą, sytuacją powoduje strach. Należy więc uspokajać chorego i koić w jak największym stopniu jego dolegliwości. Wówczas jego serce będzie spokojniejsze, a co za tym idzie – dolegliwość będzie łatwiejsza do wyleczenia.
Wielu przydatnych informacji na temat chorób związanych z niewydolnością krążenia oraz profilaktyki zdrowotnej znaleźć można na stronie Interna.com.pl. Wiadomości związane z samym zawałem serca znajdują się natomiast na portalu tematycznym Zdrowie i Medycyna (zdrowie.flink.pl/zawal_serca.php).
Komentarze