Róże krzaczaste charakteryzują się bardzo dużą odpornością na choroby. Róże pnące cechują się natomiast długimi pędami i obfitym kwitnieniem. Mogą zakwitać raz, albo powtarzać kwitnienie. Róże pnące, które nie powtarzają kwitnienia osiągają do sześciu metrów wysokości i posiadają nieco węższe i bardziej elastyczne pędy. Potrzebują dodatkowych podpór, na przykład łuków, pergoli, kratek, ogrodzeń lub szpalerów. Róże wysokopienne mają postać drzewka. Można je uzyskać poprzez szczepieni an pniu róż rabatowych lub wielkokwiatowych. Pod pojęciem pnia należy rozumieć wyprostowaną i nieulistnioną podkładkę. Róże wysokopienne są znacznie bardziej wrażliwe na mrozy. Poza tym wymagają systematycznego cięcia. Róże miniaturowe nie przekraczają pół metra wysokości. Posiadają piękne, lecz drobne kwiaty. Po przekwitnięciu można przesadzić roślinę do ogrodu i lekko przyciąć. Dzięki temu po pewnym czasie zakwitną ponownie. Kwitnienie to okres obejmujący całe lato. Róże miniaturowe, które są sadzone w pojemnikach powinny być zabezpieczone przed mrozami poprzez umieszczenie ich w odpowiednim pomieszczeniu. Róże parkowe charakteryzują się obfitym kwitnieniem i wysoką odpornością na choroby. Róże okrywowe są znane także jako płożące. Nie mają zbyt dużych wymagań. Poza tym są bardzo odporne na choroby. Kwitnienie obejmuje większość okresu wegetacyjnego. Róże dzikie charakteryzują się tym, że posiadają proste i pojedyncze kwiaty. Po okresie kwitnienia wydają owoce. Nie sprawiają problemów w uprawie.
Wymagania róż są zależne od ich gatunku. Najbardziej wymagające są róże wielkokwiatowe, które wymagają systematycznego cięcia i ochrony. Można jednak wyróżnić kilka elementów wspólnych dla wszystkich gatunków róż. Stanowisko powinno być jasne, albo lekko półcieniste. Musi być osłonięte od zimnego wiatru, lecz niezbyt ciasne. Róże potrzebują przestrzeni i powietrza. Nie należy sadzić róż w bezpośrednim sąsiedztwie innych krzewów i drzew. Róże mogą rosnąć w różnych glebach najważniejsze jest to, żeby ziemia nie była ciężka i podmokła, ani też zbyt piaszczysta. Róże nie tolerują sługo stojącej wody. Dlatego też nie należy przesadzać z podlewaniem. Najbardziej optymalny odczyn gleby wynosi 6 – 6,5 pH. Jeśli ziemi w ogrodzie jest zbyt piaszczysta lub gliniasta, to należy ją odpowiednio przygotować zanim posadzi się róże. Wiosną, około dwa tygodnie przed sadzeniem trzeba przekopać ziemię i nawieźć ją kompostem. W przypadku jego braku trzeba nabyć specjalną ziemię ogrodniczą do róż. Róże można sadzić od końca marca do końca kwietnia. Krzewy przed sadzeniem trzeba zamoczyć na kilkanaście godzin w pojemniku z wodą. Następnie trzeba przyciąć korzenie, żeby ich długość nie była większa niż ćwierć metra. Uszkodzone korzenie trzeba przyciąć do zdrowej tkanki. Dołek na sadzonkę powinien być tak duży, aby korzenie swobodnie się mieściły. Róże krzaczaste należy sadzić w odstępie co najmniej pół metra. Ziemię wokół posadzonego krzewu koniecznie trzeba udeptać, a krzew obficie podlać. Wyściółkowanie ziemi pod krzewami różanymi jest bardzo dobrym rozwiązaniem, ponieważ pozwala na utrzymanie odpowiedniej wilgotności podłoża. Glebę można regularnie nawozić kompostem lub nawozem do róż.
W okresie zimowym róże powinny być zabezpieczone przed mrozami. Krzewy róż powinny być okopcowane suchą ziemią. Kopczyk powinien mieć wysokość równą około dwudziestu centymetrów. Pędów nie powinno się przycinać,. Zabieg ten należy wykonać dopiero na wiosnę. Róże pienne należy delikatnie przygiąć do ziemi i okopcować koronę.
Róże można również okryć słomą. Rozmnażanie róż odbywa si najczęściej podczas szczepienie odmiany szlachetnej na podkładce, na przykład dzikiej róży. Była o tym mowa na wstępie. Zabieg ten wymaga jednak pewnego doświadczenia. Młodzi ogrodnicy mogą rozmnażać róże poprzez ukorzenianie sadzonek pędowych. Róże, które są wyhodowane z takich sadzonek są mniej odporne na mrozy, ale za to mamy pewność, że nie wypuszczą dzikich odrostów.
Komentarze