Do obszarów, na których występuje lipa srebrzysta zaliczamy południowo-zachodnie rejony Azji, a także Europę Środkową oraz jej południowo-zachodnie obszary. Dorosłe okazy lipy srebrzystej mają wysokość około 30 m. Charakteryzują się regularną koroną. U młodych osobników przybiera kształt stożkowaty, a u starszych ma bardziej jajowate sklepienie. Kora ma zabarwienie srebrzystoszare. Kształt liści jest sercowaty i lekko zaokrąglony. Brzegi liści są ząbkowane. Przez wiosnę i lato zachowują barwę zieloną, a jesienią zmieniają na pomarańczowożółtą. Wierzch mają ciemnozielony, ale od spodu białe filcowanie. Drzewo przed zimą pozbywa się liści. Ze zwisających, gwiaździsto owłosionych wierzchołków wyłaniają się kwiaty. Są zebrane po 5 do 10 i mają żółtawą barwę. Lipa srebrzysta zakwita na przełomie lipca i sierpnia.
Dobrze rośnie na glebach o odczynie od kwaśnego do alkalicznego. Podłoże powinno być gliniaste. Wykazuje dużą odporność na mróz. W zimowe dni nie trzeba jej osłaniać. Charakteryzuje się również bardzo dużą odpornością na zanieczyszczenia. Pod tym względem przewyższa inne drzewa z tej samej rodziny. Z tego powodu może rosnąć w wielu miejscach, blisko ulic i w centrach miast, gdzie stężenie zanieczyszczeń jest wysokie. Dobrze czuje się na stanowiskach słonecznych i zacienionych.
Podlewanie
Bardzo wysoka odporność na suszę sprawia, że lipa właściwie nie potrzebuje podlewania. Tylko w przypadku długiego okresu wysokich temperatur warto ją wspomóc nawadnianiem, ale i bez tego drzewo powinno sobie poradzić.
Komentarze