Porady > Zwięrzęta >Koty 

Kot brytyjski krótkowłosy. Opis, charakterystyka, hodowla, karmienie.

Napisane przez urszula 97 dni temu Koty| kot kot brytyjski kot krótkowłosy
     Kot brytyjski to brzmi dumnie. I faktycznie jest to arystokratyczna rasa. Kot brytyjski krótkowłosy jest hodowany w krajach Europy, a także w Rosji, Australii i Stanach Zjednoczonych. Sierść tych kotów wygląda, jakby była z pluszu, co czyni je jednymi z najchętniej hodowanych kotów. Gęste futro nie przylega gładko do tułowia, lecz jest jakby lekko postawione. Rasę szczególnie upodobali sobie Niemcy. Puszysta sierść występuje w różnych, niezwykle oryginalnych barwach. Przykładowo szare futerko przybiera odcień metaliczny, który wspaniale połyskuje. Budowa kota brytyjskiego jest silna. W postawie jego ciała widać pewność siebie. Posiada krótkie nogi, o przysadzistej budowie. Mocno opiera się na okrągłych i dużych łapkach. Ogon nie jest tak długi jak u innych kocich ras. Szeroka klatka piersiowa ma zaokrąglony kształt. Podobnie jak głowa. Krótkie uszy są szeroko rozstawione. Nos też jest krótki. Koty brytyjskie posiadają bardzo wymowne oczy w kolorze miedzianym lub pomarańczowym. Egzemplarze o ubarwieniu srebrzystym mają najczęściej oczy zielone. Kolory oczu, ich odcienie są tak różnorodne jak ogromna liczba odmian tych kotów. Umaszczenie kotów to cała gama barw. Występują w postaci jednobarwnej i dwubarwnej. Wyłącznie kotki zdarzają się także trójbarwne. Najczęściej występujące ubarwienie to niebieskie, rude, czarne, kremowe, białe, liliowe i czekoladowe. Wszystkie odmiany można spotkać też w postaci pręgowanej. Dwubarwność kotów brytyjskich polega natomiast na połączeniu jednej z barw podstawowych z kolorem białym.

Charakterystyka

     Koty patrzą z dystansem na świat. Jest to też cecha charakterystyczna brytyjskich kotów krótkowłosych. Są wnikliwymi obserwatorami. Najpierw przyglądają się otoczeniu, a dopiero później decydują, z kim się zaprzyjaźnić. W relacjach z ludźmi są więc powściągliwe, ale przyjazne. W obyciu są łagodne. Uwielbiają ciepłe miejsca takie jak kaloryfery lub piecyki, z których mogą obserwować, co się dzieje w domu lub za oknem. Potrzebna jest im cisza i spokój. Będą się czuły źle w domu pełnym ludzi, gdzie często są organizowane imprezy. Leniwe usposobienie kotów nie ma nic wspólnego z brakiem inteligencji. Kota brytyjskiego można nauczyć takich samych sztuczek jak psa, czyli np. aportowania. Nie są nachalne, nie dopominają się pieszczot, jeśli nie czują, że chcemy je przytulić. Od miejsca na kolanach wolą miejsce przy krześle lub fotelu. Tam czują się po prostu bezpieczniej. Jest to rasa bezpieczna dla dzieci. Akceptują ich towarzystwo. Z reguły nie przeszkadza im również obecność psa. Z troską opiekują się swoim potomstwem. Nie należą do gatunków, które są energiczne i niszczą mieszkanie. Jeśli zaczną drapać meble, wystarczy je zbesztać i dać im specjalny drapak. Szybko się przyzwyczają, ponieważ nie lubią, gdy się na nie krzyczy. Dobrze odnajdują się w małych mieszkaniach.

Hodowla

     Koty brytyjskie nie należą do chorowitych ras. Oczywiście zdarza się, że zapadają na choroby, ale ogólnie jest to rasa zdrowa. Kotki łatwo zachodzą w ciążę i rodzą około pięć kociąt. Rasa brytyjska nie wymaga szczególnej pielęgnacji pomimo grubego futra. Powinno się je szczotkować raz na tydzień gęstym grzebieniem, a jeszcze lepiej po prostu wymasować je specjalną rękawicą do pielęgnacji sierści. Uważa się, że grzebień może za bardzo uszkadzać wyjątkową podściółkę, w jaką wyposażone są koty. Jeśli używamy grzebienia, czeszmy je bardzo delikatnie.

Karmienie

     W jadłospisie powinno znaleźć się surowe, chude mięso drobiowe. Dietę uzupełniamy suchą karmą bogatą w witaminy i minerały. Mniej więcej od szóstego tygodnia życia podajemy warzywa takie jak marchewka i ziemniaki. Do picia najlepsza jest świeża woda. Co może być zaskakujące, koty brytyjskie miewają alergie na mleko.