Porady > Finanse >Inwestowanie 

Analiza portfelowa. Na czym polega? Jak stosować?

Napisane przez sebastian 118 dni temu Inwestowanie| inwestowanie analiza portfelowa analiza
     Analiza portfelowa polega na tym, że umieszcza się w układzie współrzędnych czynniki jakościowe, a następnie tworzy się siatkę współrzędnych dla trzeciego parametru, który wyraża się poprzez średnicę albo powierzchnię koła. Dzięki temu układowi inwestor rozważa różne możliwości i dokonuje wyboru takiego rozwiązania, które jest najlepsze. Kolejnym krokiem jest opracowanie strategii postępowania. Niemniej jednak analiza portfelowa oznacza również dobranie optymalnych akcji do portfela inwestora, aby osiągnął on jak największe zyski przy ponoszeniu minimalnego ryzyka.

Jak stosować?

     Jedną z metod analizy portfelowej jest macierz BCG. Ta czteropolowa macierz pozwala na wyodrębnienie czterech zasadniczych kategorii produktów, a mianowicie tak zwanych znaków zapytania, dojnych krów, gwiazd i psów. Analizę portfela BCG wykonuje się z rozwojowego punktu widzenia, a także z punktu widzenia stopnia zrównoważenia portfela.

     Portfel rozwojowy oznacza, że firma zapewniłaby sobie przyszłe dochody poprzez zastępowanie starych produktów nowymi. Oczywiście tego typu wymiana powinna przebiegać stopniowo, nie gwałtownie. Z kolei portfel zrównoważony oznacza, iż przychody, które będą generowane przez rentowe i dojrzałe produkty, zostaną przeznaczone na inwestowanie w młode i nowe produkty, które w rynku nie mają jeszcze dużego udziału.

     Inną metodą jest macierz Mc Kinseya, znana również jako macierz GE. Ta dziewięciopolowa macierz posiada konstrukcję opierającą się na tym, że należy likwidować produkty z mniej atrakcyjnych sektorów, a inwestować w produkty z bardziej atrakcyjnych. Poza tym należy skupić się na inwestowaniu w te produkty, które mają mocną pozycję konkurencyjną i wycofywać się z tych, które charakteryzują się słabą pozycją konkurencyjną. Na osi rzędnych zaznacza się wyniki pomiaru atrakcyjności produktu, zaś na osi odciętych pozycje strategiczną, którą zajmuje firma.

     Kolejna metoda to macierz GE pozwala kaca na dostrzeżenie silnych stron portfela produktów. Jest ona wytyczną dla strategii obieranej przez firmę. Znana jest również dwudziestopolowa, a niekiedy nawet trzydziestopolowa macierz ADL. Na osi rzędnych zaznacza się poziom konkurencyjności w sektorze, zaś na osi odciętych jego dojrzałość. Produkty pochodzące z tego samego sektora bądź jednorodne grupy asortymentowe są umieszczone w polach macierzy w kształcie kół. Metoda ta opiera się na założeniu, że sukces rynkowy firmy tkwi w innowacjach produktowych, ponieważ stawiają one na rozwój przedsiębiorstwa.

     Ostatnią z macierzy jest macierz Ch. Hofera. Składa się ona z piętnastu pól. Pod postacią kół umieszcza się na niej strategiczne jednostki organizacyjne. Wielkość kół jest proporcjonalna do udziału każdej jednostki w zyskach firmy. Oś rzędnych oznacza etap rozwoju firmy, natomiast oś odciętych konkurencyjność przedsiębiorstwa. Na podstawie macierzy Ch. Hofera można przewidzieć przyszłość różnych sektorów oraz podjąć odpowiednie działania, aby zbilansować portfel produkcji.