Przede wszystkim zacznijmy od tego, jakie podmioty występują w przypadku faktoringu. Są to faktor, dłużnik i faktorant. Zacznijmy może od tego ostatniego. Faktorant to inaczej osoba, firma czy instytucja, która dostarcza dłużnikowi towary czy określone usługi. W związku z tym dłużnik jest zobowiązany do zapłaty faktorantowi (czyli wierzyciela). Natomiast faktor to wyspecjalizowana firma bądź bank, który jest w stanie przejąć od dłużnika finansowe zobowiązania wobec faktoranta. Wygląda to dość skomplikowanie, ale każda ze stron ma z tego wymierne korzyści.
Faktoring jest umową dwustronną (faktorant i faktor), mimo że mamy do czynienia z trzema podmiotami.
A teraz, o co w ogóle chodzi? Faktoring to nic innego, jak nabycie przez faktora, czyli bank lub wyspecjalizowanej firmy, pieniężnej wierzytelności handlowej, z reguły krótkoterminowej. Oczywiście, nabycie jej następuje jeszcze przed ostatecznym terminem płatności. Obowiązkowym elementem umowy faktoringowej jest cesja wierzytelności.
Odbywa się to po pobraniu odpowiedniej opłaty przez faktora. Dostępne są niejako „dwie wersje” - faktoring właściwy, kiedy następuje też przejęcie ryzyka niewypłacalności oraz faktoring niewłaściwy, w przypadku nieprzejmowania ryzyka niewypłacalności.
Wydawać by się mogło, że tylko jedna strona korzysta na transakcji faktoringowej. Jednak każdy podmiot ma z tego wymierne korzyści. Faktor otrzymuje prowizję oraz odsetki, dłużnik ma ułatwioną negocjację terminu spłaty, natomiast faktorant może otrzymać należne mu pieniądze jeszcze przed terminem.
Jest kilka rodzajów faktoringu. Przede wszystkim dwa, o których wspomniałem wcześniej – właściwy i niewłaściwy, zwane również pełnym (bez regresji) oraz niepełnym (z regresją). Polega to na przejęciu bądź nie ryzyka niewypłacalności dłużnika. W takim wypadku nie dochodzi do regresu wierzytelności na faktora. Jest też możliwy faktoring mieszany, czyli swoiste połączenie dwóch poprzednich wersji, kiedy to na umowie jest zaznaczana wyraźna granica, limit wierzytelności. Ostatnim rodzajem faktoringu jest tak zwany faktoring „cichy”. W tym układzie można zastrzec, iż dłużnik nie może odstąpić wierzytelności trzeciej stronie. Można to obejść bez zastrzegania klauzuli o cesji wierzytelności, a faktor nie występuje nigdzie w umowach. Z reguły ten sposób wykorzystują duże sieci handlowe.
Choć cały faktoring może wydawać się bardzo skomplikowaną operacją. Wystarczy jednak zagłębić się w kilka dokumentów oraz wzorów umów, aby konkretnie dowiedzieć się co i jak. Warto zastanowić się nad tego typu rozwiązaniem, jakim jest faktoring, w przypadku naszej firmy, gdyż jak widać, każda ze stron ma wymierne korzyści z tejże umowy, pozwalając na znacznie elastyczniejsze dysponowanie naszymi finansami oraz zwiększenie pewności ich posiadania.
Komentarze